جایگاه شهرداری ها به عنوان نماد مدیریت شهری( یادداشتی ازمهندس امیر عباس سید قوامی)

طی سالها ی اخیر آنقدر به چالش کشیده شده که اگر اکنون شهرداری ها وبالاخص شهرداری قزوین را «نماد تجارت شهری»، ،بخوانیم وبدانیم ،پربیراه نگفته ایم.
فارغ از بد یا خوب بودن گسترش چنین رویه ای در شهرداریها که ظاهرا با سرعتی کم و بیش علی المدام در شهرداری های بزرگ کشور رایج است به نظر میرسد گسترش نوعی دیوانسالاری مبتنی بر تجارت و انتفاع در حوزه مدیران شهری هر چند منافع کوتاه مدت و نفع و تراز مالی مثبت را در آن سازمان یا نهاد وابسته به شهرداری تامین می کند ، اما مضار و آفات میان مدت ودراز مدتی نیز دارد.
در آفات میان مدت ، انتفاع و سودهای مالی چشمگیر و بعضا رانتی این نهاد مدیریت شهری کم کم پایگاه و عقبه این نهاد را در سایر حوزه‌های بعضا غیر مرتبط با وظایف شهرداریها را پررنگ تر کرده و در حوزه سیاست نیز بمدد منابع مالی سرشار و رانت حاکمیتی دیوانسالار نیز حضور خاص خواهد یافت نمونه بارز آن شهرداری تهران است که اکنون کاملا تبدیل به یکپای جدی تنازعات و کشمکشهای سیاسی حتی در سطح کشور شده است.

اما مضار و آفات دراز مدت ورود شهرداریها در تجارت شهری ،تغییر نگاه شهروندان و ارزیابی منفی شان از شان وجایگاه شهرداری هاست…
هرچند در آیین نامه مالی شهرداریها وبطور اخص در ماده ۲۹ منابع مالی و درآمد ششگانه شهرداریها مفصلا تبیین شده است اما در هیچ کجای این آیین نامه مالی عنوان نشده که تغییر نگاه شهروندان به شهرداری ها و تنزیل شان جایگاه شهرداریها به نهادی صرفا کاسب مآب و سوداگر تا چه اندازه در راستای اهداف و چشم انداز آتی این سازمان مردم نهاد ارزیابی میشود؟

پرواضح است که حاکمیت و اولویت نگاه تجاری و کاسبکارانه در تعاملات مردم و شهرداریها بمرور زمان ، بی اعتمادی وگسست اجتماعی رادامن خواهد زد و سیکل دوسویه غریبه بودن بین مردم وشهرداریها را تشدید خواهد نمود.
از یکسو مردم بعنوان صاحبان اصلی این نظام ، نهاد مهم شهرداری را دور از خویش و به چشم مأمنی جهت اخذ هزینه‌های مربوط و نامربوط قلمداد می کنند که در ادبیات عامه مردم رواج و گسترش عباراتی ناخوشایند مانند دوشیدن ناظر به چنین فر ایندیست. …از سوی دیگر موجبات تشدید جریان غریبه بودن مردم در نگاه مدیران شهری خواهد شد و این واگرایی به مرور زمان منجر به ایزوله شدن مدیران از مردم و اخذ تصمیمات مهم شهری در پشت اتاقهای دربسته خواهد بود.ناگفته پیداست که خروجی چنین تصمیم سازیهایی ، انحصاری کردن خدمات وپروژه های شهری در تعامل با نهادهای خاص خواهد بود.
چنین نگرشی صدالبته مضر ودوراز منافع عموم شهروندان ارزیابی میشود.زیرا این حق شهروندان شهری مانند قزوین است که اگر هزینه‌های عوارضهای شهر و تراکمهای ساختمانی را میپردازند در زمان برگزاری مناقصات درشت سودآور نیز فرزندان همین شهروندان که صلاحیت‌های لازم ومدارک مرتبط با پیمانکار ی در آن حوزه را دارند ،غریبه محسوب نشده و به بازی گرفته شوند و این امتیازهای طلایی صرفا به جیب پیمانکاران خاص و خارج از جغرافیای شهری که فقط بدلیل روابط غیر شفاف که محصول تصمیم سازیهای پشت درهای بسته است ،سرازیرنشود.
تا شاید سیکل معیوب عدم رونق فضای کار پیمانکاران بومی شهر قزوین شاهد گشایشی بوده و بیش از این الکن نماند…

4دیدگاه برای جایگاه شهرداری ها به عنوان نماد مدیریت شهری( یادداشتی ازمهندس امیر عباس سید قوامی)

  1. سلام .تحلیل بسیار زیبایی است.یکی از عمده مشکلات شهرداریها استفاده از مدیران ریز مغز هست که امیدوارم این رویه در انتخابات پیش روی شورای شهر و انتخاب افراد کاربلد و متخصص تغییر کند و مدیران ریز مغز از چرخه مدیریت شهری حذف شوند.

  2. با سلام و عرض تبریک. خیلی عالیه.
    ولی سخنانان جنابعالی در جاهای ک سوادشون کمتر خوب متوجه نمیشن.
    بایستی سخنان حضرتعالی طوری باشه ک همه مخاطبان متوجه صحبتهای شما باشن.

دیدگاهی بنویسید

آدرس ایمیل شما محفوظ می ماند


*